Şiir, anı, hikâye, roman türlerinde ve bilimsel konularda eserler veren Nabizade Nazım, ilk Türkçe gerçekçi köy romanı olarak kabul edilen Karabibik’in ve Türk edebiyatındaki ilk natüralist, tezli ve psikolojik roman denemesi olan Zehra’nın yazarıdır.

Hayatı

1862 yılında İstanbul’da, Nişantaşı’nda doğdu. Tam adı Ahmet Nazım idi. Babası Nabi Efendi’yi ve annesini genç yaşta kaybetti. Ninesi tarafından büyütüldü. “Yadigarlarım' adlı yapıtında anlattığı anılarından öğrenildiğine göre mutsuz bir çocukluk geçirdi.

İlköğrenimini Tophane Mahalle Mektebi’nde tamamladıktan sonra önce Fevziye Rüştiyesi’nde sonra Beşiktaş Askeri Rüştiyesi’nde öğrenim gördü. Okulun İdadi (lise) bölümünü de bitirdikten sonra yükseköğrenimini Mühendishane-i Berri-i Hümayun (Kara Askeri Mühendis Okulu)'da yaptı. 1884'te topçu mülazım-ı sanisi (topçu üsteğmen) olarak mezun oldu. Öğrenimine Mekteb-i Harbiye-i Şahane (Kara Harp Okulu)’de devam etti.

İlk yazısını henüz öğrenci olduğu 1880 yılında Vakit Gazetesi’nde A.Nazım imzasıyla yayımlandı. Bu yazı, “Esaret” başlıklı bir denemedir. Öğrencilik ve askerlik yaşamının devam ettiği 1880-1890 yıllarını aynı zamanda çok verimli bir yazım adamı olarak geçirdi.

Çok başarılı bir öğrenci olan Nabizade Nazım, 1886’da Erkan-ı Harbiye (genelkurmay) yüzbaşısı olarak mezun olduktan sonra kendi okulunda askeri öğretmenlik yaptı; yüksek cebir, istihkam ve topoğrafya dersleri verdi. Keşif ve araştırma yapmak üzere iki yıl Suriye'de görev yaptı. 1890'da İstanbul'a döndü. O yıl, ilk Türkçe gerçekçi köy romanı olan Karabibik adlı eserini yayımladı. 1891’de çıkmaya başlayan ve o günlerde bir bilim dergisi niteliği taşıyan Servet-i Fünûn dergisinin ilk yazarlarından birisi oldu.

İstanbul’a dönüşünden bir süre sonra sevdiği kızla evlendi ancak mutlu bir evlilik yaşamı olmadı. Evlendikten kısa bir süre sonra kemik veremi hastalığına yakalandı. Haydarpaşa Hastanesi’nde iki yıl kadar tedavi gördü ama iyileşemedi; 6 Ağustos 1893'te öldü ve Üsküdar'da Miskinler Tekkesi yakınındaki mezarlıkta toprağa verildi.

Edebî hayatı

Nabizade Nazım, daha çok Natüralizmden etkiler taşıyan şiirlerini, bilimsel konuları işleyen makalelerini, öykülerini Hazine-i Evrak, Mir'at-i Aem, Rehber-i Fünun, Afak, Berk, Manzara gibi dergilerle Tercüman-ı Hakikat, Servet, Mürüvvet gibi gazetelerde yayımlamıştır.

Şiirlerinde ölüm, tabiat, tanrı gibi terimleri işledi. Şiirleri Heves Ettim adındaki şiir kitabında toplanmıştır.

1890 yılında yayımlanan Karabibik adlı uzun hikâye denilebilecek romanı, edebiyatımızda ilk köy romanı olma özelliğini taşır, kendisinin “hakikiyyun” dediği realist bir eserdir. Zehra (1896) romanı ise bir psikolojik roman denemesidir. Bu romanda Şehzadebaşı tiyatrolarının tulumbacı kahvelerini, kadın kavgalarını gerçekçi bir görüşle aktarmıştır. Eser, bir psikolojik roman kabul edilmez ama Türk edebiyatında psikoloji öğelerinin kullanıldığı ilk roman kabul edilir.

Eserleri

• "Heves Ettim" (şiir, 1885)
• "Minimini-yahut-Yine Heves" (şiir, 1886)
• "Yadigarlarım" (anı-öykü, 1886)
• "Zavallı Kız" (öykü, 1890)
• "Bir Hatıra" (öykü, 1890)
• Karabibik (roman, 1891)
• "Sevda" (öykü, 1891)
• "Mini Mini Mektepli (okuma ve yazma parçaları, 1891)
• "Hala Güzel" (öykü, 1891)
• "Haspa" (öykü, 1891)
• "Seyyie-i Tesamüh" (-hoşgörünün kötülüğü-uzun öykü, 1892)
• Esatir (mitoloji, 1892)
• Aynalar (fizik kitabı, 1892)
• Zehra (roman, 1896)

Amin Maalouf
Amin Maalouf (2013)
Doğum	25 Şubat 1949 (76 yaşında) Beyrut, Lübnan
Meslek	Roman yazarı
Dil	Fransızca
İkamet	Paris, Fransa
Milliyet	Lübnanlı
Vatandaşlık	Fransa
Dönem	1983 - günümüz
Tür	Tarihsel kurgu roman
Konu	Tarihî olaylar, dönemler ve kişiler
Önemli eser	Afrikalı Leo (1986) Semerkant (1988) Tanios Kayası (1993) Doğu'nun Limanları (1996)
Önemli ödülleri	Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülü (1993)

Hayatı

Amin Maalouf, 25 Şubat 1949'da Lübnan'ın başkenti Beyrut'ta doğdu. Annesi Türk kökenli Mısırlı, babası ise Lübnan'ın Beskinta köyü yakınlarındaki bir Melkite Katolik cemaatindendi. Maalouf, ekonomi ve toplumbilim okuduktan sonra gazeteciliğe başladı. Lübnan'da iç savaşın çıktığı 1975'e kadar Lübnan'da gazetecilik yaptı. Bu tarihte Paris'e göç etti. Yazar, hâlen Paris'te yaşamaktadır. Çeşitli yayın organlarında yöneticilik ve köşe yazarlığı yapmış olan Maalouf, bugün vaktinin çoğunu kitaplarını yazmaya ayırmaktadır.

Yazarlık Kariyeri

Amin Maalouf, ana dili Arapça olmasına rağmen kitaplarını Fransızca yazmaktadır. Yapıtlarında çok iyi bildiği Asya ve Akdeniz çevresi kültürlerinin söylencelerini işleyen Maalouf, 1983'te yayımlanan ilk kitabı Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri ile tanındı. Bu kitap, çevrildiği dillerde de büyük bir başarı kazandı. 1986'da yayımlanan ve aynı yıl Fransız - Arap Dostluk Ödülü'nü kazanan ikinci kitabı, aynı zamanda ilk romanı olan Afrikalı Leo, bugün bir "klasik" olarak kabul edilmektedir.

Maalouf'un 1988'de yayımlanan ikinci romanı Semerkant da coşkulu bir şekilde karşılandı ve pek çok dile çevrildi. Maalouf, bu eserinde bu sefer 11. yüzyıl İran coğrafyasına ve Selçuklu tarihine odaklandı.

Maalouf'un sonraki kitapları da yine roman tarzındaydı: 1991'de yayımlanan Işık Bahçeleri ve 1992'de yayımlanan Beatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl.

Maalouf, 1993'te yayımlanan romanı Tanios Kayası ile Goncourt Akademisi Edebiyat Ödülü'nü kazandı. 1996'da Doğu'nun Limanları adlı romanı ve 1998'de ise Ölümcül Kimlikler adlı deneme kitabı piyasaya çıktı. 2000'de Yüzüncü Ad: Baldassare'nin Yolculuğu adlı romanı yayımlandı.

Ayrıca 2002'de opera için yazdığı ve Finlandiyalı müzisyen Kaija Saariaho'nun bestelediği Uzaktan Aşk, Maalouf'un ilk librettosudur. 2004'te yayımlanan Yolların Başlangıcı adlı ailesini anlatan bir çeşit hatırat kitabından sonra, 2006 yılında Adriana Mater adlı ikinci librettosunu yayınladı.

Kitaplarında genellikle doğuya ait öğeleri çok iyi işlemektedir. Doğuya ait gelenek ve görenekleri kitaplarında mutlaka tanıtır. Birçok kitabında Osmanlı ve Türkiye üzerine yorumları da görülmektedir. Kitaplarında doğu halklarının neden geri kalmış olduğu konusunda analizler ve tespitler yapmaktadır. Kitapları roman tarzında yazılmış olsa da, sosyolojik temalar kitaplarında sürekli olarak işlenir.

Kitaplarının Türkçe çevirileri Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanmaktadır.

Kitaplarında Türkler

Amin Maalouf, birçok kitabında Türkler ile ilgili yorumlara ve anlatılara yer vermiştir. Örneğin Semerkant romanında; Selçuklulardan olan Tuğrul ve Çağrı'nın, Ömer Hayyam'ın memleketi olan Nişabur'u ele geçirirken yaptıkları zorbalıklardan, yağmadan, katliamlardan ve tecavüzlerden bahsetmiş, bu olaya "Büyük Korku" adını vermiş ve Selçuklulardan çapulcular olarak bahsetmiştir. Bunun yanı sıra, Selçuklu hükümdarı Tuğrul'un, iktidarının gücüne güvenerek Abbâsî halifesinin kızını istediğini, ancak Halife kızını vermek istemeyince, Tuğrul'un Halife'ye alaycı bir şekilde sövdüğünü yazmıştır. Yine aynı kitabında Selçuklu hükümdarı I. Melikşah'ın, atabeyi vezir Nizâmülmülk'ü öldürmek istediğini iddia etmiştir.

Afrikalı Leo kitabında ise Maalouf, Osmanlı İmparatorluğu ve Yavuz Sultan Selim'in Kahire seferinde iken 8000 kişiyi öldürdüğünü iddia etmiştir.

Eserleri

Kurgusal eserleri

• Afrikalı Leo (1986)
• Semerkant (1988)
• Işık Bahçeleri (1991)
• Beatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl (1992)
• Tanios Kayası (1993)
• Doğunun Limanları (1996)
• Yüzüncü Ad (2000)
• Doğu'dan Uzakta (2012)
• Empedokles'in Dostları (2021)

Opera librettoları

• Uzaktan Aşk (2002)
• Adriana Mater (2006)

Kurgusal olmayan eserleri

• Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri (1983)
• Ölümcül Kimlikler (1998)
• Çivisi Çıkmış Dünya (2009)
• Uygarlıkların Batışı (2019)
• Labirent: Batı ve Hasımları (2024)

Hatırat

• Yolların Başlangıcı (2004)

1960 yılında Zhejiang'ta doğan yazar üniversitede 5 yıl boyunca diş hekimliği bölümünde okudu. Ancak daha sonra 23 yaşındayken yazar olmaya karar verdi ve çalışmalarına başladı.

Çin Kültür Devrimi'nden çokça etkilendi, eserlerinde sık sık devrimin yansımalarına yer verdi.

Yazar bugüne kadar 4 roman yayımladı. Bu romanlar arasındaki Huozhe adlı eseri, Türkçede Nisan 2016 yılında Yaşamak adıyla yayımlandı. Eser, 1994 yılında Zhong Yimou tarafından sinemaya da uyarlanmıştır.

CSS'DE renkleri tanımlamanın birçok farklı yolu vardır. CSS adlı renkler, bir öğeyi renklendirmenin en basit yollarından biridir:

.my-element {
  background-color: red;
}

Bunlar çok sınırlı ve nadiren inşa ettiğimiz tasarımlara uyuyor! Renkli onaltılık (onaltılık) değerleri de kullanabiliriz. Bu kod öğemize kırmızı bir arka plan rengi verir:

.my-element {
  background-color: #ff0000;
}

Renk uzmanı değilseniz, onaltılık değerleri okumak çok zordur. Onaltılık değeri okuyarak bir öğenin rengini tahmin etmeniz pek olası değildir. Bir web sitesi oluştururken bir tasarımcı tarafından bize onaltılık renk değeri verilebilir, ancak bizden bunu yapmamızı isteselerdi, %20 daha koyu diyelim, görsel bir kılavuz veya renk seçici olmadan onaltılık değeri ayarlayarak bunu yapmakta zorlanırdık.

RGB #

RGB (kırmızı, yeşil, mavi) gösterimi, renkleri yazmanın alternatif bir yoludur ve bize onaltılık değerlerle aynı renk aralığına çok daha okunabilir bir biçimde erişmemizi sağlar. Bunun için css'de bir rgb () işlevimiz var. Ağdaki renkler katkı maddesidir, yani kırmızı, yeşil ve mavi oranı ne kadar yüksek olursa, ortaya çıkan renk o kadar açık olur. Sadece kırmızı kanalı kullanırsak, sonuç kırmızıdır:

.my-element {
  background-color: rgb(255, 0, 0);
}

Kırmızı, yeşil ve mavi kanalların en yüksek değere ayarlanması beyaza neden olur:

.my-element {
  background-color: rgb(255, 255, 255);
}

rgba () işlevini kullanarak bir alfa kanalı da (saydamlık için) ekleyebiliriz:

.my-element {
  background-color: rgba(255, 0, 0, 0.5); // transparency of 50%
}

.my-element {
  background-color: rgba(255, 0, 0, 1); // fully opaque
}

rgb () ve rgba (), kodumuzdaki renkleri bir dereceye kadar “karıştırmamıza” izin verir, ancak sonuçlar biraz tahmin edilemez olabilir.

HSL #

Daha yakın zamanlarda, hsl () ve hsla() renk işlevleriyle HSL (ton, doygunluk, açıklık) değerlerini kullanabildik. Bir geliştirici olarak, renk değerlerini ayarlama söz konusu olduğunda bunlar çok daha sezgiseldir. Örneğin, açıklık parametresini ayarlayarak aynı rengin daha koyu ve daha açık varyantlarını elde edebiliriz:

.my-element {
  background-color: hsl(0deg, 100%, 20%); // dark red
}

.my-element {
  background-color: hsl(0deg, 100%, 50%); // medium red
}

.my-element {
  background-color: hsl(0deg, 100%, 80%); // light red
}

Hue parametresi, bir renk tekerleğindeki konumu temsil eder ve 0 ile 360 derece arasında herhangi bir değer olabilir. İşlev ayrıca dönüş birimlerini (örneğin 0,5 dönüş) ve birimsiz değerleri de kabul eder.

Aşağıdakilerin hepsi geçerlidir:

.my-element {
  background-color: hsl(180deg, 50%, 50%);
}

.my-element {
  background-color: hsl(0.5turn, 50%, 50%);
}

.my-element {
  background-color: hsl(180, 50%, 50%);
}

İpucu: Chrome ve Firefox geliştirme araçlarındaki denetçide SHİFT tuşunu basılı tutup renk örneğini tıklamak, renk değerini hex, RGB ve HSL arasında değiştirir!

hsl() ve hsla (), kısa bir süre sonra göreceğimiz gibi, özel özelliklerle manipülasyona kendilerini iyi borç verir.

currentColor #

currentColor anahtar sözcüğü, bir süredir var olan bir öğeye renk ayarlamanın başka bir yolu olarak bahsetmeye değer. Bir öğenin geçerli metin rengini değişken olarak kullanmamıza etkili bir şekilde izin verir. Özel özelliklerle karşılaştırıldığında oldukça sınırlıdır, ancak genellikle üst öğelerinin metin rengiyle eşleşmelerini sağlamak için SVG simgelerinin dolgu rengini ayarlamak için kullanılır. Buradan okuyun.

Modern Color Syntax #

CSS Renk Modülü Seviye 4, tarayıcılarda yaygın olarak desteklenen renk işlevlerimiz için bize daha uygun bir sözdizimi sağlar. Artık virgülle ayrılacak değerlere ihtiyacımız yok ve rgb () ve hsl() işlevleri, eğik çizgi ile ayrılmış isteğe bağlı bir alfa parametresi alabilir:

.my-element {
  /* optional alpha value gives us 50% opacity */
  background-color: hsl(0 100% 50% / 0.5);
}

.my-element {
  /* With no alpha value the background is fully opaque*/
  background-color: hsl(0 100% 50%);
}

Yeni CSS Renk İşlevleri #

HWB #

HWB renk tonu, beyazlık ve siyahlık anlamına gelir. HSL gibi, renk tonu da 0 ila 360 aralığında herhangi bir yerde olabilir. Diğer iki argüman, bu renk tonuna ne kadar beyaz veya siyahın karıştırıldığını %100'e kadar kontrol eder (bu, tamamen beyaz veya tamamen siyah bir renkle sonuçlanır). Eşit miktarda beyaz ve siyah karıştırılırsa, renk giderek grileşir. Bunu boyayı karıştırmaya benzer olarak düşünebiliriz. Tek renkli renk paletleri oluşturmak için özellikle yararlı olabilir.

Bu demo ile deneyin (yalnızca Safari'de çalışır):
 

LAB #

LAB ve LCH, spesifikasyonda cihazdan bağımsız renkler olarak tanımlanmıştır. LAB, Photoshop gibi yazılımlarda erişilebilen bir renk alanıdır ve bir rengin ekranda bir tişörtün üzerine basılanla aynı görünmesini istiyorsanız önerilir. Üç eksen kullanır: açıklık, ardından a ekseni (yeşilden kırmızıya) ve b ekseni (maviden sarıya).

Açıklık, hsl'ye çok benzeyen bir yüzde olarak ifade edilir, ancak lab() renk işleviyle kullanıldığında aslında %100'ü aşabilir. Ekstra parlak beyazlar %400'e varan bir yüzdeyi kullanabilir. A ve b eksenleri için değerler pozitiften negatife değişebilir. İki negatif değer, spektrumun yeşil/mavi ucuna doğru bir renkle sonuçlanırken, iki pozitif değer daha turuncu / kırmızı bir renk tonu verebilir.

.my-element {
  background-color: lab(80% 100 50); // reddish pink
}

.my-element {
  background-color: lab(80% -80 -100); // blue/turquoise
}

LCH #

LCH, hafiflik, renk ve renk tonu anlamına gelir. Laboratuarda olduğu gibi, hafiflik %100'ü aşan bir yüzde olabilir. Hsl'ye benzer şekilde, renk tonu 0 ile 360 arasında bir aralık olabilir. Kroma, renk miktarını temsil eder ve bunu hsl'deki doygunluğa benzer olarak düşünebiliriz. Ancak kroma 100'ü geçebilir-aslında teorik olarak sınırsızdır. Örnek kullanım:

.my-element {
  background-color: lch(80% 100 50);
}

.my-element {
  background-color: lch(80% 240 50); // this color would be outside of the displayable range of today’s browsers
}

Bununla birlikte, günümüzde tarayıcıların ve monitörlerin kaç renk görüntüleyebileceği konusunda bir sınır vardır (kısaca bununla ilgili daha fazlası), bu nedenle 230'un üzerindeki değerlerin bir fark yaratması olası değildir — Renk, menzile girene kadar azalır.

HSL varken neden laboratuvara ve lch'ye ihtiyacımız var? Bunun bir nedeni, LAB veya LCH kullanmanın bize çok daha geniş bir renk yelpazesine erişim sağlamasıdır. LCH ve LAB, insan görüşünün tüm spektrumuna erişmemizi sağlamak için tasarlanmıştır. Ayrıca, HSL ve rgb'nin birkaç dezavantajı vardır: algısal olarak tekdüze değildirler ve hsl'de hafifliği artırmak veya azaltmak, renk tonuna bağlı olarak oldukça farklı bir etkiye sahiptir.

Bu demo'da, gri tonlama geçişine basarak LCH ve HSL arasında keskin bir kontrast görebiliriz. HSL renk tonu ve doygunluk şeritleri için, HSL işlevinin “hafiflik” bileşeni aynı olmasına rağmen, her karenin algısal hafifliğinde açık farklılıklar vardır! Bu arada, LCH tarafındaki kroma ve ton şeritleri neredeyse tekdüze bir algısal hafifliğe sahiptir.

Degradeler için LCH rengini kullanırken de büyük bir fark görebiliriz. Bu degradelerin her ikisi de aynı renkle başlar ve biter (bu dönüştürücü kullanılarak HSL eşdeğerlerine dönüştürülen LCH değerleri ile). Ancak LCH gradyanı ortadaki canlı mavi ve mor tonlarından geçerken, HSL gradyanı karşılaştırıldığında daha çamurlu ve bulanık görünüyor.

Demoya bakın →

LAB ve LCH, belki sözdizimsel olarak biraz daha az sezgisel olsalar da, insan gözüne daha mantıklı gelecek şekilde davranırlar. Makalesinde, CSS'DE LCH rengi: ne, neden ve nasıl?, Lea Verou, LCH renginin avantajlarını ayrıntılı olarak açıklıyor. Ayrıca bu LCH renk seçiciyi de yaptı.

Diğer renk işlevlerinde olduğu gibi, hwb (), lab() ve lch () isteğe bağlı bir alfa parametresi de alabilir.

.my-element {
  background-color: lch(80% 240 50 / 0.5); // Resulting color has 50% opacity
}

Örnek çalışma

HTML:

<div class="lch">LCH</div>
<div class="hsl">HSL</div>
<div class="rgb">RGB (P3 color)</div>

CSS: 

* {
	box-sizing: border-box;
}

body {
	font-family: 'Helvetica', sans-serif;
	font-size: 1.6rem;
	color: #ffffff;
	min-height: 100vh;
	margin: 0;
}

body > div {
	width: 100%;
	min-height: 50vh;
	display: flex;
	justify-content: center;
	align-items: center;
}

.lch {
	background: linear-gradient(
		to right,
		lch(50% 100 200),
		lch(50% 100 0)
	);
}

.hsl {
	background: linear-gradient(
		to right,
		hsl(188 100% 34%),
		hsl(331 100% 50%)
	);
}

.rgb {
	background: linear-gradient(
		to right,
		color(display-p3 0 0.5188 0.631),
		color(display-p3 0.8596 0 0.4786)
	);
}

Tarayıcı Desteği ve Renk Uzayları #

hwb (), lab() ve lch () şu anda yalnızca Safari'de desteklenmektedir. Desteklemeyen tarayıcılar için bir geri dönüş sağlayarak bunları hemen kullanmaya başlamak mümkündür. Renk işlevini desteklemeyen tarayıcılar, ikinci kuralı göz ardı eder:

.my-element {
  background-color: lch(55% 102 360);

  /* LCH color converted to RGB using Lea Verou’s tool: https://css.land/lch/ */
  background-color: rgb(98.38% 0% 53.33%);
}

Diğer stiller desteklenmekte olan yeni renk işlevlerine bağlıysa, bir özellik sorgusu kullanabiliriz:

.my-element {
  display: none;
}

/* Only display this element if the browser supports lch() */
@supports (background-color: lch(55% 102 360)) {
  .my-element {
    display: block;
    background-color: lch(55% 102 360);
  }
}

Lea'nın makalesinde açıkladığı gibi, modern ekranların renkleri rgb'nin ötesinde görüntüleyebilmesine rağmen, çoğu tarayıcının şu anda yalnızca sRGB renk uzayındaki renkleri desteklediğini belirtmekte fayda var. LAB color demosunda, kaydırıcıları belirli bir noktanın ötesine taşımanın, lab() ve lch () ' nin desteklendiği Safari'de bile rengi gerçekten etkilemediğini fark edebilirsiniz. sRGB aralığının dışındaki değerlerin kullanılması, yalnızca donanım ve tarayıcılar yeterince ilerlediğinde etkili olacaktır.

Safari artık P3 alanında renkleri görüntülememizi sağlayan color() işlevini destekliyor, ancak bunlar şimdilik RGB renkleriyle sınırlı ve henüz bize LAB ve lch'nin tüm avantajlarını sunmuyor.

.my-element {
  background: rgb(98.38% 0% 53.33%); // bright pink
  background: color(display-p3 0.947 0 0.5295); // equivalent in P3 color space
}

Eserleri geniş bir yelpazede yer almaktadır, ancak en çok bilinen eserleri arasında «Zorba» (Zorba the Greek) ve The Last Temptation of Christ (Günaha Son Çağrı) bulunmaktadır.

Kazancakis, kariyerine hukuk öğrenimi alarak başlamış, ardından Almanya ve Fransa’da felsefe okumuştur.

Yunan kültürü ve tarihine büyük bir ilgi duyan yazar, eserlerinde genellikle insanın varoluşsal sorunları, özgürlük, ahlaki çatışmalar ve dini temaları işlemiştir.

Doğum tarihi ve yeri:  18 Şubat 1883, Kandiye, Girit, Osmanlı İmparatorluğu

Ölüm tarihi ve yeri:  26 Ekim 1957 (74 yaşında), Freiburg im Breisgau, Baden-Württemberg, Almanya

Evliliği:  Galateia Kazantzakē

NİKOS KAZANCAKİS, 1883’te Girit’in Heraklion kentinde doğdu. Atina Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra hukuk doktorasını veren Kazancakis, felsefi açıdan ünlü düşünür Henri Bergson’dan etkilendi. Lenin Barış Ödülü’ne değer görüldü; 1957’de Nobel Edebiyat Ödülü’nü bir oy farkla kaybetti. Goethe ve Dante’nin yapıtlarını Yunancaya çevirdi; Homeros’un Odysseia destanına 33.333 dizelik bir devam yapıtı yazdı. Türkçeye çevrilen yapıtları arasında Kaptan Mihalis, El Greco’ya Mektuplar, Kardeş Kavgası, Günaha Son Çağrı, Yeniden Çarmıha Gerilen İsa, Zorba ve İspanya, Yaşasın Ölüm sayılabilir. Kazancakis, altmışlarındayken İkinci Dünya Savaşı yıllarında kaleme aldığı Zorba romanıyla uluslararası üne kavuştu. 1957’de öldüğünde, doğduğu kent Heraklion’daki kale burçlarından birinin altına gömüldü. Mezar taşında, “Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm,” yazıyor.